0

Nereden Başlasam?

20160225_134231Biliyorum çok uzun zaman oldu buralara uğramayalı. 2016 benim için çok zor bir yıl oldu. Yıllardır hayalini kurduğum o eve taşındım. Taşınmanın ne denli zor olduğunu sizinle paylaşmıştım. Ardından tüm ülkeyi toz duman eden 15 Temmuz’ u yaşadık. Normalleşmeye çalışırken çalışma heyecanımı kaybettiğimi fark ettim ki bu sekiz yıllık meslek hayatımda ilk defa başıma geliyordu. İşte tam o sırada çok istediğim ikinci bebeğime hamile olduğumu öğrendim:) Ailemize yeni bir üye, bebek kokusu, evde olup Emre ile daha fazla ilgilenebilmek ile ilgili düşünceler aklımda dans etmeye başladı. Ama zorlu bir hamilelik geçiriyorum. İlk dört ay Emre’ ye kıyasla çok zor geçti. Tüm zorluklara rağmen sağlıklı olması için dua edip her anne baba gibi biz de heyecanla cinsiyetini öğreneceğimiz günü bekledik. Dün sevgili doktorum Aylin Karahasan bize müjdeyi verdi, kızımız olacak inşallah! Allah’ a çok şükür…Sağlıkla kucağımıza alacağımız günü iple çekiyoruz.

Hala hamileliğin bulantıları, uyku halleri, enerji azlığı, baş ağrıları devam ediyor. Emre’ de böyle olmadığı için çok zorlanıyorum. Zor günlerde beni yalnız bırakmayan o kadar dostum oldu ki…İnsanın sevildiğini hissetmesinden daha değerli ne olabilir?

Şimdi ayların verdiği suskunluğu bozmaya karar verdim. Her gün kahvenizi alıp buraya uğrayın. Yeni bir öneri, fikir, tavsiye ile burada olacağım. Bekliyorum!

Hamiş: Kahvelere uzun bir süre ara verdim. Bu kahveyi geçtiğimiz kış Eker Meydanda pideli köfte yediğim bir lokantada ikram ettiler. Kahve yanıında sakız reçeli, su içinde. Böyle değişik sunumlara bayılıyorum:)

Reklamlar
2

Bi Kahve?

DSC_1756Öğrencilikten sonra bir yılım sınavlara hazırlanmak için Ankara’da geçti. Çok güzel dostluklarım oldu. İşe başladım, eğitim için beş ay yine Ankara’ya geldim. Çok güzel dolu dolu geçen bir beş ay oldu. Bol bol tiyatro, sinema ve kitap vardı Ankara’da geçen zamanlarda. Sonra işim dolayısıyla İstanbul’a taşındım. Çok fazla sinema tiyatro olmadı hayatımda ama gezerek çok şey öğrendim, çok yer keşfettim. Tabi kitaplar yine hayatımın baş köşesindeydi. Tüm bunları yaparken ne zaman soluklanmak için bir kahve içmek istesem yanımda illa ki bir dost oldu. Kahve muhabbete bahaneydi aslında. Gelgelelim eş durumundan işimi Bursa’ya taşıdığımda kahvenin yanına bir dost bulmak en büyük sıkıntı oldu. Şimdi dostlar alınmasın. Elbette varlar ve hayatımda oldukları için onlara müteşekkirim. Fakat zaman burada çok dar/hızlı benim için. Özlemini çekiyorum kahve yanında yapılan dost muhabbetlerinin.

Bu kare de iş için Bursa’ya gelen sevgili dostum Şafak’la otel lobisinde günü batırdığımız bir pazardan. Kendisi şimdilerde Hindistan, Singapur geziyor olsa da ben tekrar gelse de yine bir kahve içsek diye hayal kuruyorum:)