Viyana Vol #1

IMG-20180513-WA0008Tam beş yıl önce Nisan ayının ilk haftası Beyrut’ a gittim. Döndüğümde aklımda bir çok rota, plan. Ama iki ay sonra hamileydim. Eyvah dedim, kafadan on yıl yurtdışı yalan oldu. Sonra takip ettiğim bloglar değişmeye başladı. Ve ben seyahatperest.com u keşfettim. Dünyam aydınlandı resmen. Oğlumla yurtiçinde gezmekten hiç çekinmedim. Çok şükür sorun da yaşamadık ama yurt dışına çıkmak hep düşündürücü oldu. Derken Defne geldi ve arkasından yeşil pasaport sahibi oldum. Malum pasaport, vize maliyetli işler. Daha gitmeden acayip masraflar başlıyor. Euro desen uçtu gitti. En zoru koca adamı ikna etmekti. O da bana dayanamadı ama giderken “sırf sen istediğin için kabul ediyorum. Rezilliğini, zorluğunu gör, bir daha beş sene çocukla yurt dışı istemezsin” dedi. Pıstım kaldım ama yine de geri adım atmadım. Gerekirse tüm zorluğu göğüsler, sesimi çıkarmam dedim. İşte beş günlük maceramız, hazırsanız başlıyorum:

dav

Emre dört Defne bir yaşında. İkisinin de yemek yemesi lazım ve hiç bilmediğim bir ülkede çocukların yemeği en büyük sıkıntım. Bu yüzden ev kiraladık. Bir gün önceden ekmeğimi pişirdim. Yanına kek ve kurabiyede yaptım. Nolur nolmaz dedim:) Ufak bir tencere, otuz gramlık paketli tereyağlar, bir ufak şişe kendi yaptığım (burası önemli:)) domates konservesi ve organik şehriyemi bavula güzelce yerleştirdim. İlk anda market bulamaz yemek de yapamazsam diye bir kilo muz, aldım valla…Sabah çok erken yola çıkacağımız için Emre’ nin kahvaltısını geceden hazırlayıp buzdolabına koydum, sabah çıkarken çantama attım. Bursa’ dan İstanbul Sabiha Gökçen’ e gittik. Uçağımız 10:20 deydi. Sabah 07:30 da alandaydık. Tüm işlemleri dokuza kadar halletik. Emre’ ye kahvaltısını rahat rahat yaptırdım. Defne’ yi uçağa binene kadar gezdirdim. Böylelikle uçağa biner binmez sabah uykusuna geçti:) Yolculuk iki saat sürdü ki Viyana’ yı seçmemizin nedenlerinden biri de yakın oluşu. Defnecik son bir saat uyanıktı ama sıkılmasına izin vermeden sorunsuz bir şekilde uçağı terk ettik:)

Uçaktan indiğimizde hemen metro/tren için 17 euroluk biniş kartlarından alıp iki aktarma, pek çok in çık ile kiraladığımız eve ulaştık ki metro kullanmak büyük hataymış! Ev Viyana’ nın çok merkezinde olduğu için ve hava alanı ile merkez 16 km kadar bir mesafe olduğundan bu eziyete ve zaman kaybına değmezmiş. Şansa bakın ki kaldığımız evin hemen önünden direk hava alanına giden Havaş/Burulaş gibi bir otobüs 8 euroya kalkıyormuş! Geliş için üzülmeyip gidişe rahat ederiz diye sevindik:) Yerel saat Türkiye’ den bir saat geri olduğu için zamandan yana da şanslıydık. Bir saat bir saat ne de olsa zaman Euro cinsinden akıyor azizim:)

sdr

Seyahatimizi meslekten çok yakın arkadaşım sgdenetmeni, eşi ve kız kardeşim ile planlamıştık. Birlikte de gittik ama onların çocukları olmadığı için sadece ilk gün akşam yemeğinde bir aradaydık. Onun da hata olduğunu anlayıp yemekten sonra ayrıldık:) Neden derseniz anlatayım.  Evimiz çok merkezi olduğu için ilk gün sokaklarda dolaşıp akşamüstü bir parkta çocuklarla oynadık. Sonra yemek için hep beraber Da Capo’ ya gittik. Hafta içi olmasına rağmen rezervasyonsuz dışarı alamayacaklarını söylediler. Alt katta kışın kullandıkları yere oturup siparişimizi verdik. Bizden sonra gelen tüm turistleri de bu alt kata aldılar. Ama hem günün yorgunluğu, hem mekanın kapalı ve dekorasyon itibari ile kasvetli oluşu Emre’ de ve Defne’ de inanılmaz bir gerilim oluşturdu. Siparişimizin gelmesi yaklaşık kırk beş dakika sürdü. Bu yanlış seçimimiz bize dürüm yapıp ayakta yenen bir pizzaya ve 30 Euroya mal oldu:) O gece ayrılmaya karar verdik. Sadece sabahları birbirimizi görüp dün olanları anlatıp dağılıyorduk.

Buraya bir virgül koyup şunu hatırlatmak istiyorum. Bu geziye çıkmadan planımı  çocukların bizimle gezeceğini düşünerek yaptım. Yani turla gitmiş gibi müze gezmek gibi bir niyetimiz yoktu. Belli bir rota çizmemek ve oluşan duruma hemen çözüm üretebilmek mottomuz oldu. Eğer siz de böyle düşünüyorsanız bu notlar Viyana için size epey fikir verecektir diye düşünüyorum.

dav

Gün bizim için çocuklara yemek yedirip evden hep beraber çıkarak başlıyordu. Viyana meydanda bulunan Aziz Stefan Kadetrali 10 Mayıs Hz. İsa’ nın göğe yükseliş günü olması nedeniyle sabah erkenden çok kalabalıktı. Gün içinde oradan kaç kez geçtik bilmiyorum ama her geçişimizde farklı bir etkinliğe denk geldik diyebilirim. Bunun dışında müzelere hiç uğramadık. Rotamızı sokaklar, yerel halkın takıldığı sakin cafeler restoranlar oldu. Geçirdiğimiz dört günün iskeletini sabah ve akşam çocuklarla parkta geçirdiğimiz bir buçuk saatlik zaman şekillendirdi. Çocuklar oynarken biz oturup dinlendik. Emre ile en son Bursa’ da ne zaman parka gittiğimi hatırlamıyorum. Nedeni hep parkların yol kenarında ve en fazla üç-dört yüz metre kare bir alanla sınırlı olması. Gözümü bir an bile üzerinden ayırmamam gerekiyor. Şimdi iki çocukla park…uzak hayal ama Viyana dönüşü gaza gelip onu yapıp dersimi aldım!

sdr

Neyse yine konumuza dönelim. Her gün ortalama otuz beş bin adım attık ve çocukları götürdüğümüz Augarten, Park Burggarten bizim gönlümüzde yeri apayrı:) Çocuklar yemeklerini yiyip oyunlarını oynadıktan bir saat sonra yorulup oturmak istediklerinde bebek arabalarına atıp başlıyorduk sokak sokak gezmeye. Defne sabah ve öğleden sonra iki kez uyuyordu zaten ama Emre’ de yorgunluktan Viyana’ da olduğumuz süre boyunca öğleden sonra Defne’ ye eşlik etti ki günün en bonuslu saatleri bunlardı:) İkisinin uyuduğu zamanlarda ünlü bir kahveci ya da pastaneye doğru hemen rota oluşturuyorduk.

Not 1: Viyana notlarım biraz uzun olduğu için üç postta yayınlamay karar verdim. Senin o güzel gözlerini yormak istemem:)

Not 2:İlk akşam yemek yediğimiz Da Capo’ da misfirleri karşılayan beyefendi bir Türk’ tü ve bize inanılmaz yardım etti. Nerden geldiğini anlamadığım Emre’ nin çilek krizinin salatadaki çilekler olduğunu anlayınca hemen bir tabak ikram etti:)

Not 3: O gördüğünüz yeşil alan bizde orman statüsünde…

Not 4: Evet pastayı gördüğünüz foto Emre ve Defne’ nin uyuduğu bir öğleden sonra Demel’ de çekildi. İşte denk getirip deneyimleyebildiğimiz güzel tatlardan biri.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s