Salçalı Ekmek

img_0549Çocukluğum ilkokul bitene kadar Trabzon’ un merkez köyü Dolaylı’ da geçti. Biz de kış hazırlıkları demek fındığın kurutulup kaldırılması ve elmaların toplanmasından ibaretti. İneğimiz vardı. Evde her daim taze süt, tereyağ, peynir, yoğurt olurdu. Ekmeğimizi annem pişirirdi. Bir de patates, mısır ve fasulye tarlamızdandı. Bu kadar. Yıllar sonra bizim fazlalıktan çürümeye terk ettiğimiz elmalardan başkalarının nefis pekmezler yaptığını görünce içim cız etmişti.

Annemin hep çok işi vardı ve yemek en son düşünülecek konuydu. Tereyağlı ekmek ya da sıcak süte doğranan bayat ekmek (vay be ekmek tüm zamanların baş tacıymış yazarken fark ettim:)) en pratik çözümüydü. Yılın on bir ayı yağmur yağdığı için tarhanayı da ev yapımı salçayı da üniversitede tattım. Turşuyu da pek beceremezdi annem. Yaptığı fasulye turşuları iki ay sonra gübre olmak için fındık ocaklarının dibine dökülürdü. O da bilirdi, her yıl denemezdi:)

Üniversiteye başlayıncaya memleketin her yerinden arkadaşım oldu. Hepsinden yeni tarifler öğrendim. Gaziantep tarhanası ile Ege tarhanasını o yıllarda keşfettim. Ama asıl favorimi evlendikten sonra cici annemden öğrendim; Ege’ nin 20 gün “çürütülmüş” tarhanası. Meğer yıllarca bu zevkten mahrum kalmışım…

Şimdi lafı niye buralar getirdim biliyor musunuz?

Evde emekle yapılan her şey benim için o kadar kıymetli ki! Beni yakından tanıyan herkes bilir, misafir çağırdıysam kesinlikle evde kendim bir şeyler hazırlamaya çalışırım. Evde yapılmış bir sıcak ekmek yanına konan tereyağ peynirle, pastaneden alınan üç beş çeşit pasta kıyaslanamaz. Bunu yapanları eleştirmem asla ama benim huyum bu! O yüzden evde benim için bir şeyler yapan, hazırlayan herkese ayrı bir muhabbet beslerim gönlümde. Annem Trabzon’ dan kargo yollasa içine üç beş elma atar “bunları kimse yemiyor ama sen seversin” der ya dünyalar benim olur. Önce kilere koyar kokusunu çekerim içime sonra birer birer yerim. Çocukluğumun kış geceleri babamla her akşam yediğimiz bir kap dolusu elmayı hatırlayarak…

Yine laf aldı başını gitti:) Ama konu mühim valla! Fotoğraftaki salçayı işyerimden arkadaşımın eşi @mihelhobi yapıp bana yollamış. Üzerine de notlar (buraya üç beş tane kalp emojisi koyuyorum) iliştirmiş. Nasıl bir güzelliktir bu? Böyle güzel insanların etrafımda daha çok olmasını istiyorum zira hamilelikte enerji çok çabuk tükeniyor dostlar…

Not: Hamileliğim 17. haftada ve bugüne kadar ne güzel dostlar biriktirmişim bir kez daha anladım. Durun durun onları da anlatacağım. Sadece gönderdiklerini yedim fotoğraf çekmeden, o sorunu halletmem lazım:)

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s