0

Etkinlikler Etkinlikler

DSC_0782

Her seyahat edişimden –tabi Emre’den önce- çocuklu aileleri gözlemler,tabir-i caizse onları birazda kollardım. Şöyle ki çocukları ile ilişkilerine bakar,anne/baba çocuk iletişiminin fotoğrafını çekerdim.Hem de aman bana uzak olsunlar,kafamı dinleyeyim moduyla görünmez olmaya çalışırdım.

Şimdi yine seyehat ediyorum ama artık Emre ile ve kafamı gömmeden,radarlar tamamen açık bakıyorum etrafa.Zaten çocuklu ailelerle ister istmez hemen bir yakınlaşma kaynaşma oluyor.Bazı anneler çok enterasan geliyor bana.”Titiz” olarak tabir edilen bu anneler 3-4 yaşındaki çocuğuna yemek yediren,elde kaşık koştururken ben hayretle seyrediyorum.

Emre ek gıdaya geçtiğinden beri mutfakta yerler savaş alanı gibi.Her yemekten sonra bende nacizane temizlik anlayışıma göre etrafı eski haline getirip bir sonraki öğüne kadar temiz kalmasını sağlıyorum.Emre’ye masa başından kalktıktan sonra yiyecek bir şey vermiyorum,elinde gevelesin istemiyorum.Öğün saatleri üç aşağı beş yukarı aynı olup evdeysek mutfakta yada salonda büyük masada,dışarıdaysak da yine masa başında mama sandalyesinde oluyor.Eline bir parça ekmek verip koşturmasına müsaade etmediğim gibi aman pek güzel oynuyor,o koşarken bir kaşık daha fazla yesin diyip bende peşine koşturmuyorum.Tüm bunlara ilaveten televizyon karşısında yedirmediğimi söylememe gerek bile yok sanırım,değil mi?

Tüm bunları neden anlattığıma gelince çocuğumla her gün ne etkinlik yapsam diye düşünüp o atölye senin şu oyun parkı benim diye koşturan,ay biz bugün dokuz aylık bebeğimle parmak boya yaptık nasıl eğlendik nasıl mutlu olduk diyen annelere sesleniyorum!Çocuğunuza kendi başına yemek yemeyi,ağzını silmeyi,”eline sağlık anneciğim” demeyi,ayakkabılarını kendinin giyip çıkarmasını,sabah uyandığında pijamalarını katlamasını,oyuncakalrını oyun bitince toplamasını öğretin.Onu hayata hazırlayın,adapte edin.Size bağımlı,sizsiz olamayan bireyler yetiştirmeyin.

Not:İnstagramı en başından beri çok sevdim.Adem Güneş ile ilgili düşüncelerimi daha önceki bir yazımda –Çocuk Gelişimi İçin Okuduklarım- paylaşmıştım.Bu yazıda Adem Güneş’in beni hayal kırıklığına uğrattığını,kitabını beğenmediğimi söylemiştim.Takipçilerimden @morkalemlik bana ısrarla başka bir kitabını okumamı,kendisinin çok beğendiğini söyleyince seve seve olur dedim.Ve şu an elimde Adem Güneş Doğal Ebeveynlik kitabı var.Neredeyse her satırın altını çiziyorum.Tekrar tekrar okuyorum.Eşimle okuduklarımı konuşuyoruz büyük bir keyifle.Yazının kaynağı da bu kitaptan geldi. Ve daha çok yazı çıkar gibi geliyor.Teşekkürler @morkalemlik!

Not 2:Fotoğraf Ağustos ayından Emre sekiz aylık.Bir kaç gün sonra bir yaşında olacağı düşünülürse..Şairin dediği gibi vakit bir türlü geçmezken yıllar hayatlar geçiyor..

Reklamlar